Abdülbaki Arif

Abdülbaki Arif (?-1715)-Hattat, şair ve kazasker. Tersâne-i Âmire Kâtibi Ammizâde Mustafa
Efendi’nin oğludur. İyi bir öğrenim gördü. Mesleğinde Rumeli Kazaskerliğine kadar yükseldi.

1715 yılında İstanbul’da öldü. Mezarı Eyüpsultan’da Hazreti Halid’in türbesi yakınlarındadır. Seyyid Vehbi ölümüne şu mısrayla tarih düşürmüştür:
Gidüp Arif kaldı ismi dehrde bâki

Arif Efendi’nin “Manâhicü’l-Vüsûl” adlı eseri, devrinde medrese tedrisâtının en önemli ve geçerli eserlerinden sayılmıştır. Mirzâzâde Sâlim. tezkiresinde şiir diline örnek olarak şu beyti naklediyor: ,
Ne lâlezâr gerektir ne seyri bağ bana
Yeter müşahade-i eleme dağ-i dağ bana.

Müstakimzâde Süleyman Saadettin, Tuhfe-i Hattatın, (Vay. İbnülemin Mahmud Kemal), (İstanbul 1928).

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir