Çimlenme Nedir?

 Çimlenme Nedir,Çimlenme gücü, çimlenmeye elverişli canlı tohumun özelliği. (Bazı yağlı tohumlar birkaç ay veya bir yıl içinde çimlenme gücünü yitirir; nişasta bakımından zengin olanlar ise çimlenme gücünü yıllarca koruyabilir.)

Çimlenme Nasıl Olur

Çimlenme, bilimsel bakımdan, bitki taslağının durgun hayattan canlı bayata geçişi olarak nitelenebilir. Bu geçiş için gerekli şartlardan bir kısmı (İç şartlar) tohuma ilişkindir; diğerleri ise (dış şartlar) dış ortama aittir. Tohumun her kısmı iyi gelişmiş ve olgun olmalıdır.

Tohum çimlenme gücünü haftalarca, aylarca, hattâ yıllarca korur: bununla beraber bazı bitkilerde (kahve) bu süre çok kısadır. Bacquerel yüz elli sekiz yıl önce toplanmış Cassia tohumlarını çimlendirebilmiştir.

Fakat firavunların mezarında bulunan buğday tanelerinin çimlendiği doğru değildir. Bazı bitkilerde çimlenme gücü, tohumlar serpiştikten bir iki yıl sonra iyice artar.

Çimlenme Şartları Nelerdir

Çimlenmeyle ilgili dış şartlar üçtür: tohum, dışarıdan yeteri kadar su, oksijen ve ısı almalıdır. Her bitki için gerekli en az, en elverişli veya en çok ısı miktarı başkadır.

Bazı maddeler çimlenme İçin iyi değildir: anestezik maddeler çlmletımeyi hemen durdurur. Bazı antisepsi maddeleri tohumu öldürür. Işığın çimlenme’ üzerinde doğrudan doğruya hiç bir etkisi yoktur.

Bir keneotu tohumu çimlenirken incelenirse, önce kökçüğün oluştuğu, kabuğu delerek toprağa daldığı, sonra çenek altı eksenin uzamaya başladığı ve tohumu da beraberinde yukarı kaldırdığı, çeneklerin açıldığı ve yeşillendiği, nihayet çenek üstü eksenin büyüdüğü ve İlk tomurcuğun oluştuğu görülür.

Çenekler toprağın yüzüne çıkarsa çimlenme yer üstü, bezelyede olduğu gibi çenekler toprağın içinde kalırsa çimlenme yer altıdır denir. Bu ikinci durumda çeneklerin yaprak rolü oynayamayacağı, yedek besin organı olduğu açıktır. Fasulyenin durumu ikisi ortasıdır: çenekleri toprağın yüzüne çıkar, ama bitkiye ancak yedek besin sağlar.

Çimlenme sırasında tohumun içinde geçen olaylar, çeneklerde veya besi dokusunda bulunan besleyici maddelerin sindirilmesinden ibarettir. Bu maddeler bazı enzimlerin (amilaz, invertin) yardımıyla özümlenebilir duruma gelir. Yedek besin çeneklerde ise, enzimler de besi dokusunda meydana gelir (iç sindirim); yedek besin çeneklerin dışında, besinler de yağlı ise, iç sindirim olur; fakat besinler nişastalı ise embriyon, enzimleri çeneklerde meydana getirir ve besi dokusu hücreleri bunu geçirme yoluyla her tarafa yayar (dış sindirim).

Çimlenme sırasında termometreyle ölçülebilecek derecede bir ısı yayılır.

Oksijenin bir kısmı, yağlı maddelerin zararına olarak su sentezi için kullanılır.

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir