Claude Debussy Kimdir?

Claude Debussy Kimdir,(22 Ağustos 1862; Saint-Germain-en-Laye, Yvelines – 25 Mart 1918, Paris), Fransız besteci.

Claude Debussy’nin Hayatı

On yaşında Paris konservatuvarına girdi, Marmontel’in sınıfında piyano, Lavignac’in sınıfında solfej, E. Durand’ın sınıfında armoni, C. Franck’ın sınıfında org, Roma ödülü için de Guiraud’nun sınıfında bestecilik eğitimi gördü; 1884’te Müsrif Çocuk (L’enfant Prodigue) kantatı ile ödülü kazanmadan önce Barones von Meck ile tanıştı.

Çaykovski’nin de koruyucusu olan bu kadın Debussy’yi piyanocu olarak yanına aldı. Birlikte birçok yolculuk yaptılar. İsviçre, İtalya, Viyana, hattâ Moskova’ya gittiler. Debussy İtalya’da Wagner ile karşılaştı. Roma’ya ancak ocak 1885’te gidebildi.

Oradan Paris’e yolladığı eserler Fransız enstitüsünü ürküttü: Zuleima (Heinrich Heine’nin eseri üstüne senfonik şiir), İlkbahar (korolu senfonik şiir), piyano ve orkestra için Fantezi, La Damoiselle Elue (Mutlu Genç Kız) [sololar, kadınlar korosu ve orkestra için lirik şiir].

Paris’e döndü, 1889 sergisinde yer alan Uzakdoğu gösterilerini izledi, Musorgski’nin Boris Godunov operasına hayran kaldı.

Bu dönemde bestelediği ilk şarkıları, Verlaine’in şiirleri üstüne ilk Arietta’lar, Beaudelaire’den Şiirler, Lirik Nesirler (Proses Lyriques), kemancı Ysaye için Yaylı Çalgılar Dörtlüsü, son biçimini 1900’de alacak olan Noktümler’in ilk taslağı.

Prelüde â l’Apres-midi d’un Faune («Bir Kır Tanrısının öğleden Sonrası»na prelüd) [1894] ve «Bilitis’in Şarkıları» (1900) Societe Nationale’de sıcak bir ilgiyle karşılandı.

1900-1902 arasında bütün gücünü Maeterlinck’in dramı üstüne bestelediği Pelleas ile Melisande operasına verdi. Birinci eşi Lily Texier’den boşandı, seçkin bir müzikçi olan Madam Bardac’la evlendi, bir kızları oldu.

Bu yıllar Debussy’nin en verimli çağıdır: orkestra için Deniz (La Mer); piyano için Esiampes (Taşbaskısı Resimler), images (Görüntüler), Çocukların Köşesi (Children’s Corner); insan sesi için Fetes Galantes, Chansons de France (Fransa Şarkı lan).

Le Promenoir de.s Deux Amants (İki Sevgilinin Gezinti Yeri), Villon’un Baladlar’ı, Mallarme’nin Şiirler’ i; D’Annunzio’nun eseri için sahne müziği: Le Martyre de Saint Sebastien (Aziz Sebastianus’un Din Uğruna ölümü).

Claude Debussy Eserleri

Daha sonra, sağlığı çok bozulduğu halde, şu eserleri verdi: orkestra için images (Görüntüler) üçlemesi, üç bale (Khamma, Oyuncak Kutusu, Oyunlar [Jeux]), iki defterde topladığı Prelüdler, piyano için Etüdler (iki dizi), ipigraphes Antiques (Eski Yazıtlar), iki piyano için En Blanc et Noir (Siyah-Beyaz) ve son eserleri olan üç sonat: çello-piyano; flüt, viyola ve arp; keman-piyano.

Debussy bu besteleri dışında Gluck, Schumann, Saint-Saens ve Wagner’in bazı eserlerini piyanoya uyguladı, Rameau ve Chopin’in eserlerini (Durand yayınevinin klasik dizisi için) gözden geçirdi.

Ayrıca, Erik Satie’nin piyano için bestelediği Gymnopedies’nin birinci ve üçüncü parçalarını orkestraladı. «Klasik çağın dev yapılı eserlerinden, romantik çağın alev saçan parlaklığından sonra Claude Debussy hiç beklenmedik, taptaze bir ilhamı geliştirdi ve fransız müziğini yüce bir tahta oturttu.

Bu gelişimin tomurcuklan, gençlik yıllarımızın büyü dolu sürpriziydi. Zamanla tomurcuklar açtı, verdiği ürünler evrensel bir zafere ulaştı.

Bugünkü başarıyı kutlarken, hiç kimse bu sanatın henüz şafak vaktinde saçtığı o ilk kokuları duyan biri kadar mutlu olamaz.» Tükenmez bir hayranlığın bestecinin gençlik arkadaşı Paul Dukas’ya Paris’te, Boulogne korusundaki anıtın açılışında söylettiği bu sözler Debussy’nin sanatındaki derin, esrarlı, taklidi imkânsız duygululuğun, bundan da çok, dilindeki inceliğin, seçkinliğin müziğe ne büyük katkıda bulunduğunu göstermeğe yeter.

Yalnız düşüncesini dile getirmekte değil, içindeki duygu gücünde de bu kadar şahsî olabilmek için insanın herkesten farklı, olağanüstü bir tabiatı olması gerekir.

Debussy bu yeteneği çok genç yaşta kazanabilen ender talihlilerdendi ve kişiliğini en olumlu yolda, en değişik yönleriyle geliştirdi.

Şüphesiz Prelude â l’Apres-midi d’un Faune, Noktürnler, Deniz, İberia ile ses ve piyano parçaları, konuları anılarda canlandıran, şiir dolu nitelikleriyle güçlerinden hiç bir şey kaybetmeyen eserlerdir.

Ama Yaylı Dörtlü’nün Andante’si, Recueillemeni (Düşünceye Dalma), Bilitis’in Şarkıları’ndan İkincisi, Pelleas ile Melisande’ın son iki perdesi, Rameau’ya Saygı, Le Martyre de Saint Sebastien doğrudan doğruya dinleyenin ruhuna seslenir ve yılların bu eserleri yıpratacağı düşünülemez.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir