Conversazione

Conversazione İtalya’ya has bu tema, önce XV. yy.da Toscana resminde göründü. Bu tip tabloların ilk örneği Fra Angelico’nun yaptığı San Marco kilisesinin mihrap arkalığıdır (1437-1441). Domenico Veneziano, Santa Lucia di Bardi kilisesinin mihrap arkası için yaptığı kompozisyonu kilise absidini andıran üç kemerli bir mimarı bütünün önüne yerleştirdi. Bu tarz kompozisyon Floransa ve Venedik sanatçılarınca sık sık uygulanmıştır.

Londra’da bulunan bir tabloda Filippo Lippi’nin aziz figürleri ağaçlı ve çiçekli bir bahçe içinde, geniş bir mermer sıra üstünde toplanır (1457-1458). Verrocchio ile Lorenzo di Credi’nin birlikte yaptıkları Pistoia mihrap arkası (1475-1485) her iki formülü kaynaştırmıştır.

Burada revak geniş bir manzaraya açılmaktadır. Bu «Kutsal Görüşme» temasını Boticelli birçok tablosunda kendine has bir üslûpla uyguladı. Piero della francesca da bu temayı bazı tablolarında işledi: Federico Montefeltro’nun mihrap arkası süslemesi (Pala) [1475 yılına doğru, Milano, Brera]. XV. yy. sonunda Conversazione Sacra teması Giovanni Bellini ve Cima da Conegliano’nun eserleriyle, özellikle Venedik’te yayıldı. Giorgione. Castelfranco’daki Pala’da (1505’e doğr.) o güne kadar uygulanan bütün formülleri birleştirdi: kompozisyonun eğik olarak düzenlenmesi; Meryem Ana’nın tablonun orta eksenine yerleştirilmesi: azizlerin Meryem Ana’nın yanına oturmaları; görüşme’nin ışıl ışıl bir havada, kırlarda olması.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir