Darülelhan

Darülelhan Nedir,Osmanlı Devleti’nin resmî ilk konservatuarı (Türkçe: Nağmelerin Evi),olarak İstanbul’da 1917-1927 arasında faaliyet gösteren dört yıllık eğitim kurumu.

Darülelhan Tarihçesi

Kuruluş amacı musiki sanatının eğitim ve öğretiminde bilimsel bir yol tutmak, eski bestecilerin musiki eserlerini yayımlamak, yeniden tanıtmak ve canlandırmaktı.

Dört sınıflı bir okuldu; musiki tarihini ve kurallarını, beste yapmasını bilen «muallimler» ve «muallimeler» yetiştirecekti. Bu dört yıllık öğretimde türk ve batı musikisinin çeşitli konuları yer alacaktı.

Fakat gerçekte Dârülelhan’da türk musikisi çalışmaları ağır bastı. Dârülelhan, Musiki encümeni tarafından idare ediliyordu. Encümen başkanı eski Evkaf nazırı Ziya Paşa idi. Kuruluş, Birinci Dünya savaşı ve mütareke yıllarında beklenen gelişmeyi gösteremedi ve kapatıldı.

1923’te İstanbul valisi Haydar Beyin teşebbüsüyle yeniden açıldı.

Program değiştirildi. Ayrı bir Batı müziği bölümü kuruldu. Besim (Tektaş), Muhittin (Sadak), Cemal Reşit (Rey), Mesut Cemil (Tel), Zeki (Üngör), Veli (Kanık) Beyler bu kolda görev aldılar.

Türk musikisi bölümünde Yekta, Ahmet (Ersoy), Santurî Ziya, Tamburi Faize (Ergin), Hayriye (örs), Mesut Cemil (Tel) v.d. yer alıyordu.

Bu dönemde Dârülelhan gerek öğretim, gerek konser ve yayın bakımından verimli oldu, batı müziği kolu konserleri ilgiyle karşılandı. Dârülelhan Mecmuası adlı bir dergi çıkarıldı.

Türk ve halk musikisi derlemelerine ve araştırmalara başlandı, notasız eserler noktaya alındı. 1926’da Dârülelhan, maarif vekili Necati Bey tarafından kapatılarak yeni bir yönetmelik ve yeni öğretim programıyla tekrar kurulunca Konservatuvar adını aldı.

Doğu musikisi âletleri öğretimi kaldırılarak yerine türk musikisi icra heyeti ve türk musikisi tasnif heyeti kondu, öğretim programında batı konservatuvarları örnek alındı.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir