Dokuzuncu Senfoni – Beethoven

Dokuzuncu Senfoni,Beethoven‘ın ilk defa 1824 yılında Viyana’da Karntnerthor-Theather’da seslendirdiği eseri.

Beethoven 9 Senfoni

Eser dört bölümlüdür. Son bölümde besteci «türk müziği» kısmı için üçgen, zil ve davul kullanmış, solo şarkılar ve koro için de Schiller’in Neşeye Od adlı şiirinden yararlanmıştır.

Altı buçuk yılda tamamlanan eser iki provadan sonra ilk defa 7 mayıs 1824’te Viyana’da çalındı. Rossini yüzünden halkın değişen zevkine rağmen konser çok başarılı oldu.

Orkestrayı Umlauf yönetiyor, Beethoven de Şefliği paylaşarak bölümlerin temposunu veriyor, fakat sağırlığı yüzünden orkestrayı partisyondan izlemekle yetiniyordu.

İlk çalınışda solocular Sontag ve Ungher (soprano ve alto), Haitzingher ve Seipelt (tenor ve bas) idi; kemanların başına Schuppanzigh geçmişti.

Eseri Paris’te dinliyen Rossini: «Bu senfoninin scherzo’su kadar güzel bir şey hayatta duymadım, bir benzerini benim başarabilmem imkânsız; geri kalan bölümlere gelince, sevimsiz; oysa sevimsiz müzik, müzik değildir.» demiş, eseri 1872’de Bayreut’de çaldıran Wagner ise, büyük değer verdiği bu senfoniyi daha da yüce bir hale getirmek için orkestralamada bazı eklemeler yapmayı düşünmüş, başta Gounod olmak üzere sert bir tepkiyle karşılaşmıştı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir