Erik Satie Kimdir?

Erik Satie Kimdir? fransız bestecisi (Honfleur 1866-Paris 1925).

Erik Satie Hayatı

Şair ruhlu ve yeniliğe düşkün Satie’nin alaycılığını ve bıyık altından gülme sanatını ana tarafından iskoçyalı oluşuna bağlamak yanlış olmaz.

Satie, konservatuvar kurslarına devam edebilmek için Paris’e gitti; Montmartre’a yerleşti ve Clou lokantasında piyano çaldı. Gregoryen ve ortaçağ müzik biçimleriyle ilgilendi. Kemer Silmeleri ve Üç Saraband (1887) adlı

eserlerinde armoni konusundaki cüretli tutumu Debussy’nin dikkatini çekti; Üç Jimnopedi (1890) adlı eseri de Ravel tarafından çok beğenildi.

Sanatçının mizahı, wagner’ci müziğin tantanalı yanıyla alay eden Yıldızların Oğlu ve Göğün Yiğit Kapısına Prelüd’de dile gelir.

Dinleyici Kaçıran Havalar, Armut Biçiminde Parça, Kurumuş Embriyonlar ve Üç Gevşek Prelüd gibi eserlerirıde ise, izlenimcilerin tatsızlığına bürlesk ile cevap verir.

1920’de Debussy’nin armoni inceliklerine karşı çıkmak için Schola Cantorum’da füg çatışmaya başladı. «Altılar» grubu Satie’yi önder seçti; başta Sauguet olmak üzere Arcueil okulu onun çevresinde toplandı.

Bu okulun, «süslemesiz sanat»a varmak için sadelik sınırlarını zorlayan estetik anlayışı, 1920-1930 yıllarında gençler arasında çok tutulmuştu.

Satie bu anlayışın örnekleri elan baleler besteledi: Medusan’ın Tuzağı (1913), Geçit Töreni (1917), Mercure (1924), Dinlenme (1924).

Eflatun’un Victor Cousin tarafmdan çevrilmiş yazılan üstüne bestelediği Sokrates (1918) adlı oda oratoryosu bu eserlerden daha değerlidir.

Erik Satie Eserleri

  • Piyano Müziği: Trois sarabandes, 1887, (Üç Saraband)
  • Trois gymnopedies, 1888, (Üç Gymnopedie)
  • Trois gnossiennes, 1890, (Üç Gnossienne)
  • Trois morceaux enforme de poire, 1903, (Armut Biçiminde Üç Parça)
  • Apercus desagreables, 1908, (Hoşa Gitmeyen Algılamalar)
  • Embryons desseches, 1913, (Suyunu Çekmiş Embriyonlar). Bale: Uspud, 1892, Jack in the Box, 1899, (“Kutudaki Kedi”)
  • Parade, 1916, (“Geçit”)
  • Relâcbe, 1924, (“Perde Arası”)
  • Mercure, 1924. Çeşitli: Messe des pauvres, 1895, (“Yoksullar Missası”)
  • Socrates, senfonik dram, 1918
  • La belle excentrujue, orkestra için, 1920, Ludıons, vokal, 1923

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir