Everest Dağı,Fethi,Özellikleri

Everest Dağı,Himalayalar’ın başlıca doruğu ve yerkürenin en yüksek noktası (8 880 m).

Doğu Nepal’de bulunan ve ilk adı Çomo-Lungma-Himal {karların ana tanrıçası) olan Everest tepesine sonradan, Himalayalar’m ilk doğru haritalarını çizdiren Sir George Everest’in adı verilmiştir.

Everest Dağı Özellikleri

“Dünyanın çatısı” (ya da “damı”) diye adlandırılan Everest tepesi 8 000 m’lik, güneye doğru sürüklenmiş bir aşma örtüsü dizisinin öğeleri olan başka doruklar arasında (Ço Oyu, 8 189 m; Loçe, 8 501 m; Makalu, 8 470 m) yükselen Birinci Zaman kalkerlerinden oluşmuş uçsuz bucaksız bir piramit görünümündedir .

Üç yüzünden ikisi Tibet’e (doğu ve kuzeybatı yüzü), biri Nepal’e (güneybatf yüzü) dönüktür.

Her cephe, güçlü sellere neden olan uçsuz bucaksız buzullarla kaplıdır: Doğuda Gangşung (ya da Kang-şung), kuzeybatıda Rongbuk, batıda Hombu buzulları

Everest’in Fethi

1920’de Londra’da, güçlü olanaklarını dünyanın en yüksek tepesine çıkılmasına adayan Everest Komitesi kuruldu ve 1921’de George Leigh Mallory yönetimindeki araştırma grubu, Tibet yamacı üstündeki tırmanma şeridini hazırladı.

Rongbuk buzulu, kuzeydoğu sırtında 7 000 m yükseklikteki bir yarık olan “kuzey boğazı”, sonra da kuzeydoğu sırtı.

1921-1938 arasında tümü İngilizler tarafından girişilen yedi seferle Everest’e çıkılmaya çalışıldı.

Büyük yükseltilerde insanı güçsüz bırakan oksijen eksildiğinin, basınçlı hava dolu ağır tüpler kullanılsa bile dağcıların her zaman aşamadıkları bir engel olmasına karşın, bazı tırmanıcılar 8 000 m yükseltiyi geçtiler.

Oksijen eksikliğine iklim güçlükleri de ekleniyor, tırmanma ancak iki kısa dönemde yapılabiliyordu: İlkbaharda musonlardan önce; kış bastırmadan sonbaharda.

Birçok sefer, kötü hava koşulları nedeniyle engellenerek ya da bir çığla felakete uğrayarak yarıda bırakıldı.

İkinci Dünya savaşından sonra diplomatik ilişkilerin değişmesiyle, Everest’e Nepal yönünden tırmanılmaya girişildi.

28 Mayıs 1952’de Wyss Dunant ve R.Ditter’in yönettiği, 8 600 m’ye ulaşan İsviçre ekibinin ardından, 1953’te albay John Hunt’ın başkanlığındaki bir İngiliz ekibi yola çıkarak, Hombu buzulunu ve güney boğazını aşıp güney sırta tırmandı ve 29 Mayıs 1953’te dağcı Hillary ile şerpa (taşıyıcı) Tensing, Everest’in doruğuna ulaştılar.

Bu başarı daha sonra İsviçre (1957, güney yüzü), Çin (1960, kuzey sırt), A.B.D. (1963, batı yüzü), Polonya (1980 Şubatı; ilk kış tırmanışı) ve Japon (1980, kuzeybatı yüzü) ekipleri tarafından yinelendi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir