Eyfel Kulesi

Eyfel Kulesi Aslen 1988 Fuarı için Barcelona’ya yapılması planlanan kule, bu fikir reddedilince Paris’te Seine Nehri’nin kıyısında Champ de Mars’da yapılmasına karar verilmiştir.

Eyfel Kulesi Tarihi

Kule ismini, tasarımını yapan Gustave Eiffel’den almıştır. Emile Naugier, Maurice Koechlin ve Stephen Sauvestre kulenin yapımında katkısı olan mimarlardır.

31 Mart 1889’da törenle açılışı yapılan Eyfel Kulesi, 6 Mayısta faaliyete geçmiştir. 300 işçinin bir araya getirdiği 18,038 parça demirden oluşturulan kule, Koechlin’in yaptığı dizaynla iki buçuk milyon perçinle birleştirilmiştir. Çalışmalar sırasında alınan güvenlik önlemlerine rağmen yapımı sırasında bir kişi hayatını kaybetmiştir.

Eyfel Kulesi Hakkında İlginç Bilgiler

Eyfel Kulesi, yapımından bu yana kendisini ziyaret eden 200,000,000’den fazla insanla, dünyanın yılda en çok ziyaret edilen paralı anıtıdır. Yılda yaklaşık altı milyon kişi tarafından ziyaret edilmektedir. 24 metre yüksekliğindeki televizyon anteni ile birlikte kulenin yüksekliği 324 metredir.

Bu yükseklik yaklaşık olarak 81 katlı bir binaya eş değerdir. 1887’de yapımına başlandığında “dünyanın en uzun anıtı” ünvanını Washington Anıtı’ndan alan kule, bu ünvanı 1930’da New York şehrindeki Chrysler Binası’nın yapımına kadar taşımıştır. Eyfel Kulesi günümüzde ise Fransa’nın en yüksek 5. yapısıdır.

7300 ton ağırlığındaki kule güneşle birlikte tepeden yaklaşık 18 santimetreye kadar genleşmektedir ve rüzgarlı havalarda 6-7 cm kadar yana yatmaktadır. Eyfel Kulesi’nin birinci katı 57 metre, ikinci katı 115 metre ve en tepedeki katı ise 276 metre yüksekliğindedir.

Kulenin doğu, batı ve kuzey kanatlarındaki asansörlerle birinci ve ikinci katlara çıkılabilir. Tepedeki kata ulaşmak için ikinci kattan bir diğer asansöre binmek gerekmektedir. Birinci ve ikinci katlara merdivenle de ulaşılabilirken, üçüncü kata sadece asansörle çıkılmaktadır.

Bir kere birinci ya da ikinci kata çıktıktan sonra, asansör bileti ya da merdiven bileti hangisini almış olursanız olun merdivenler iniş çıkış için serbesttir. Bilet gişesine kadarki 9 basamağın ardından, kulenin birinci katına 328 basamak, ikinci katına 340 basamak ve asansör alanına ulaşmak için 18 basamak bulunmaktadır.

Asansörle üçüncü kata gelindiğinde ise gözlem yapılan alana ulaşabilmek için 15 basamaklık bir merdiveni çıkmak gerekmektedir. Merdiven boşluklarının açık olması sayesinde ziyaretçiler, Paris manzarasıyla her an iç içedir.

Paslanmasını önlemek amacıyla kule her yedi yılda bir boyanır. 50-60 ton boyanın kullanıldığı işlem sırasında kulenin tek renk görülebilmesi için aşağıdan tepeye doğru koyulaşan üç ayrı tonda boya kullanılır.

Yapımına başlandığında Paris halkı tarafından göz zevkini bozduğu gerekçesiyle direnişle karşılaşan yapı, günümüzde değerli mimari eserlerden birisi olarak kabul edilmektedir.

Her seferinde Eyfel Kulesinden nefret ettiğini söyleyen yazar Guy de Maupassant, neden öğle yemeklerini kuledeki restoranda yediği sorulduğunda “çünkü burası Paris’te kulenin görünmediği tek yer” cevabını vermiştir.

Yapımının ardından yirmi yıl ömür biçilen kulenin, kullanım süresi dolduktan sonra sökülmesi planlandıysa da 1909’da kulenin çektiği alaka nedeniyle bundan vazgeçilmiştir. Eyfel Kulesi şekli nedeniyle de çeşitli eleştirilere maruz kalmıştır.

Gustave Eiffel’in yapının artistik yönünü ön plana alarak mühendislik kısmına gerekli önemi vermediği eleştirileri ortaya atılmıştır. Bunlara rağmen Eiffel ve mühendisleri, kulenin dayanıklılığı için rüzgarın direnci göz önüne alınarak yapılan matematiksel hesaplamalarla gerekli önlemleri almışlardır.

20. yüzyılın başından itibaren Eyfel Kulesi radyo vericisi olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu yüksek kuleden atlayarak intihar edenlerin sayısı yaklaşık 400’dür. Bu tür olayların ardından kulenin çeşitli kısımlarına güvenlik nedeniyle tel örgü ağları çekilmiştir. 2003 yılında kulenin en tepesinde çıkan bir yangın ise kısa süre içerisinde söndürülmüş, olayda yaralanan olmamıştır.

Rakamlarla Eyfel Kulesi

– Eyfel Kulesi 1887 ile 1889 yılları arasında Gustave Eiffel’in firması tarafından, Fransız Devrimi’nin 100. yıl kutlamaları çerçevesinde inşa edilmiştir.

– İsmini, inşa ettiren firma olan Gustave Eiffel’den alır. Aslında kulenin mimarı Gustave Eiffel değil, İsviçreli Maurice Koechlin ‘in siparişi üzerine tasarlayan Stephen Sauvestre’dir.

– 200.000 metrekare alanda bulunan Eyfel Kulesi her 7 yılda bir, 60 ton boya ile boyanır. Bu çalışmada 25 boyacı görev yaparken, çalışma 15 ay sürer.

– Bu işlem sırasında 1.500 fırça, 5.000 zımpara kağıdı ve 1.500 iş tulumu tüketilir. Bunun dışında güvenlik maksadıyla toplam 50 km güvenlik halatı, 20.000 metrekare koruyucu ağ kullanılır.

– Boyama maliyeti yaklaşık 3 milyon avro tutar. Zaman içinde kulenin rengi kırmızımsı kahveden, sarımsı kahveye, daha sonra kestane kahvesinden bugünkü bronz tonuna dönüşmüştür.

– Kule 3 renk tonunda boyanır. En açık renk zirvede kullanılırken, en koyusu zeminde kullanılır.

– Gustave Eiffel çalışma odasında kulenin aerodinamik ölçümlerini yapıyor.

– Eyfel kulesi yapım aşamasında Paris halkının tepkisini çekti. Bazı sanatçılar devasa bir sokak lambasına benzetirken, bir fabrika bacası gibi Paris’in görsel itibarını zedeleyeceğini ileri sürdüler.

– Bugün Eyfel Kulesi, Dünya’nın en güzel mimari yapılarından biri olarak kabul ediliyor.

– 3.000 işçi 26 ay boyunca 18.038 adet demir parçayı 2,5 milyon perçinle bir araya getirdi. Hiç ölüm vakası yaşanmamış olması, o günün şartlarında şaşırtıcı bir durumdur.

– Eyfel’in 57, 115 ve 276. metrelerinde bulunan 3 teras Paris manzarasını seyretmek için dünyanın dört bir yanından gelen ziyaretçilerle dolup taşar.

– Zirvesindeki televizyon vericileriyle birlikte 327 metre yükseklikte olan kule demirden inşa edilmiş, özel teknikler sayesinde günümüze kadar sağlam olarak gelmiştir.

– Açılışından sonra 3 manzara bölümünden oluşan kuleye ilk platformuna kadar 50 yolcu taşıyan iki hidrolik asansör yapıldı. 2. Dünya savaşı sırasında, işletim sistemindeki hasarlar sebebiyle asansörler devre dışı kalınca, Adolf Hitler kuleye yaya olarak çıkmak zorunda kaldı.

– Eyfel Kulesi’nin inşaat masrafları 7.739.401 Frank 31 Sent tutmuştur ki bu rakam Gustave Eiffel’in tahminlerinin 1 milyon frank üstündedir.

– Ancak, 1889 yılındaki açılış tarihden önceki 5 ayda 1,9 milyon kişi ziyaret edince, yıl sonuna kadar toplam masrafın 3/4’ü çıkartıldı.

– Eyfel Kulesi’nin tepesine çıkabilmek için 1.792 basamak çıkmak gerekir.

– Kulenin en tepesinde Eyfel Kulesi’nin mimarı tarafından bir daire düzenlenmiştir. Fransa’da ilk radyo yayını bu dairede yapılmıştı.

– Eyfel Kulesi’nin ilginç bir özelliği de yaz aylarında güneşin ısısıyla birkaç santimetre uzayıp, kışları tekrar eski haline dönmesidir.

Eyfel Kulesi ile ilgili ilginçlikler…

Eyfel Kulesinin Teknik Özelikleri

– Eyfel Kulesi 300 m yüksekliktedir. Zirvesindeki televizyon vericileri 27 m daha yükseklik kazandırır. Günümüzde yaygın olarak kullanılan çelik yerine demirden inşa edilmiş, özel teknikler sayesinde günümüze kadar sağlam olarak gelmiştir.

– Manzara platformları kamuya açık 57 m, 115 m ve 276 m yükseklikteki platformlar vardır. Bu platformlara ziyaretçiler, üç asansörle kuzey, batı ve doğu kanatlarından ilk iki platforma ulaşır.

– İlk ve ikinci katlarda lokantalar mevcuttur. Bunun dışında ilk katta, Eyfel Kulesinin tarihinin anlatıldığı bir sergi bulunur.

– En üst platforma ulaşmak isteyen bir ziyaretçi, ikinci katta aktarma yapar ve başka bir asansöre geçer.

– En üst platform hem çatılı hem de üstü açık bir alana sahiptir. Kulenin açılışından sonra, ilk platforma kadar 50 yolcu taşıyan iki hidrolik asansör kullanıma girmişti. Bunlar için gerekli hidrolik presler 16 sütuna monte edilmişti. Kuzey kanadından başka bir asansörle ikinci kata ulaşılıyordu.

– 1983 tarihinde ikinci ve üçüncü katlar arasına, 1000 tonluk yürüyen merdivenin yerini alan, 4 yeni turuncu asansör monte edildi. Yürüyen merdiven 954 basamaklı ve 3 m genişliğindeydi.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir