Fantastiğin Kuralları | Kültür,Sanat,Edebiyat |

Fantastiğin Kuralları Fantastik gereci düzenleyen temel kurallar sonsuz olanaklar getirmiş ve doğaüstü olanın araya girişiyle bu türün temaları da belirlenmiştir.

Çeşitlemeler sonsuz olabilirse de, kategoriler kendiliklerinden sınırlanmışlardır; Şeytanla anlaşma (Faust); insan kılığına bürünüp onlar arasında gezinen ölüm (Kırmızı Ölümün Hayaleti, Poe); insan kanı emerek sürekli genç kalan vampirler (Hoff-mann, Sheridan Le Fanu); insan gibi davranabilen bir şeyin yavaş hareketleri (Arnim’in İsabella von Agypten’i [Mısırlı İsabella]);zamanın durdurulması ya da yinelenmesi (Potocki’nin Manuscrit trouve â Saragosse’u [Zaragoza’da Bulunan Elyazması]);uzam içinde ortadan yok olan oda, sokak, ev (Jean Ray’in La Ruelle tenebreüse’ü [Karanlık Sokak]);zamanın,uzamın ve bunların sayısız geçişimlerinin başka yaşamlarla yer değiştirerek altüst olmaları (bu son kategori içinde, en ilgi çekici çağdaş metinler yer alır).

Psikiyatrinin Charcot’yla, elektromagnetizmanın Faraday’la elde ettiği ilerlemeler, ispritizmanın moda olması, E. Levi’nin gizlicilik alanında öne çıkması, Balzac (Falthurne, Seraphîta, vb.), Merimee (İlle Venüs’ ü [La Venüs d’İIIe], Lokis), Maupassant, vb. yazarlar tarafından işlenen bir fantastik edebiyatın gelişmesine elverişli koşulları sağladı.

Öte yandan Gerard de Nerval (Aurelia] ve Lautreamont (Les Chants de MaJdoror [Maldoror Şarkıları]), yapıtlarında, okurları gerçekdışı bir ortama soktular: Gerçeküstücülüğün ortamı.

Gerçekten, Breton, Desnos, Roussel ve Peret’nin gerçeküstücü metinleri, okurları bu tür hava içine sokuyordu.

Öte yandan, bilimin yaygınlaşması da fantastiğin gelişmesine (R.L. Stevenson’un Doktor jekyll ve Mı’ster Hydei [Doctor Jekyll and Mister Hyde]) ve bilimsel görünümlü denemelerin (Erckmann-Chatrian, G.H. Wells) gerçekleştirilmesine yol açtı.

Bilim ve yeni teknikler, günümüzde, bilimsel önceleme romanıyla fantastiğe elverişli bir ortam hazırlamışlardır (Ray Bradbury). Fantastik edebiyatın çağımızdaki başlıca temsilcileri Lovecraft, Borges ve Cortazar’dır.

Bu yazarların, Uzakdoğu’da japon Akinari (Ugetsumonogatari (Ay ve Yağmur Masalları]),Vietnamlı Nguyen Du ve Çinli Bu Song Ling tarafından gerçekleştirilen çok eski gelenekle yeniden bağlantı kurdukları söylenebilir.

Bir cevap yazın