İbni Davud

İbni Davud İran asıllı Bağdat’lı fıkıhçı ve şair (868-909).

İbn Davud

Zâhiriye mezhebinin kurucusu; İsfahandı Dâvud bin Ali’nin (815-883) oğlu ve selefi. Edebiyata olan ilgisi genç yaşta başladı.

Zamanının ünlü şairi el-Buhturî ile dostluk kurdu. Ahmed bin Yahya el-Şeybânî’nin etkisi altında kaldı. Eserleri: Kitab-üz-Züher (Çiçekler Kitabı) 890. Eserde şairin kendi şiirlerinden başka çağdaş 250 kadar arap şairinin şiirleri yer alır.

Bir aşk antolojisi nietliğindedir. Eserde şiirlerin yanısıra nesir ve kafiyeli nesir örnekleri de vardır: Kitab-ül-inzar (Korkutma Kitabı); Kitab-ul-Vusul ilâ Marifet-i Usul (Usul Bilgisine Ulaştıran Kitap); el-lntişâr. Her iki kitap da fıkıh konusundadır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir