Kayser Friedrich Müzesi

Kayser Friedrich Müzesi 1823’te müzenin ilk çekirdeğini meydana getiren kral ve prenslerle ilgili koleksiyonlara (özellikle Giustiniani’nin 73 tabloluk koleksiyonu, Caravaggio’nun eserlerini kapsayan, dünyanın en zengin bütünü) ve Solly’nin koleksiyonu (XIV. yy.dan itibaren toplanmış İtalyan okuluna ait 670 tablo) eklendi.

Müzenin 1890’dan 1914’e kadar müdürlüğünü yapan Wilhelm Bode eldeki eserleri önemli ölçüde çoğalttı ve düzenli bir sergileme şeklini teşkilatlandırdı. İkinci Dünya savaşı sırasında Grosleken tuz madenlerine taşınan tablolar zarar görmedi.

Büyüklükleri veya hassas olmaları yüzünden müze içinde beton bir sığmağa konanların çoğu (aralarında Luca Signorelli’nin Pan’ının da bulunduğu İtalyan okuluna ait 158 tablo, hollanda okulundan 89, flaman okulundan 54, alman okulundan 67 parça). 1945’te sovyet işgali sırasında çıkan esrarengiz bir yangında harap oldu.

Bu büyük kayba rağmen Berlin müzesi ünlü eserleri muhafaza eder: Fra Angelico (Mahşer), Van Eyck (Kilisede Meryem), Jean Fouquet (Şövalye Etienne ile Aziz Stephanus), Correggio (Leda ve Kuğu), Cranach (Lükrezia).

Tiziano’nun kendi portresi, Georges de la Tour (Aziz Sebastianus için Ağlayan Azize irene), Wermeer Van Delft (İnci Kolyeli Kadın), Rembrandt (Altın Miğferli Adam), Watteau (Theatre Français’de Aşk).

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir