Kemal Emin Bara

Kemal Emin Bara (1888-1957)-Bestekâr , tiyatro ve sinema oyuncusu. İstanbul’da doğdu. Öğreniminden sonra yazarlık ve öğretmenlik yaptı. 1908 Meşrutiyet’inden sonra aktörlüğe başladı. Bir ara Son Posta gazetesinde tiyatro eleştirmenliği de yaptı.

Tiyatroda (oy): Victor Hugo’dan: Lukreçya Borda (1908); Georges Courteline’den: Kapatma (1910); Alphonse Daudet’den adepte: İzmirli Kız (1919, Dar. 25.2.1924’’te oynandı); Girdap: (Yeni Sahne, 1920); Andre Rivoire’dan: Ölen Günler; Paul Hervieu’dan: Muamma; F. Coppeeu’den manzum çeviri Demirdler Grevi; Sophokles’ten: Kral Ödip (1930); Armont ile Gerbidon’dan: Kokotlar Mektebi, Mary Dugan (Dar. 1930); Georges Clemanceau’dan: Saadet Perisi (1940); Geçimsizlik (1940).

Sinemada (oy): 1949: Dinmeyen Sızı; 1949: Üvey baba; 1950: Bir Fırtına Gecesi; 1951: Ankara Casusu Çiçero; 1951: Fato; 1951: Tanrı Şahidimdir, 1953: Affet Beni Allahım.

Kemal Emin Bara Besteleri

“Ağladım, âh-ü figaan ettim bu şeb” (Sultanî Yegâh),
Aydın ili efelerin uğrağı (Zengüle Yürük Aksak Türkü),
Bâğ-ı Hüsnün o güzel gülleri soldu (Uşşak Aksak) Bir haber yok kây-i canandan (Sabâ Ağır Aksak) Bir gün gelecek ben gibi nâlân olacaksın (Buselik Aşiran Yürük Semai),
Deli gönlüm dağları aştı yine (Hüseynî Curcuna), îki gözüm sensiz lütfet de söyle (Mâhur),
Sakîy içelim câm-ı musaffa kereminden (Evcârâ Sengin Semâi)
Sakîy bu gece bezmimizin sâzı mükemmel (Evç) Sana ben gönül verdim (Düyek)
Senden bilirim bana yok bir faide ey gül (Muhayyer),
Söyleyin acep dostlar ben ne edeyim? (Hüzzâm Devri Hindi),
Yeni bir oynaş mı buldun kendine (Bûselik Sofyân),
Yüzünü görüverdim, sana ben gönül verdim (Karağâr Düyek),
Zülfin gibi ey şûh-ı şenim kaare mi vardır? (Buselik Aşirân Sengin Semâi).

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir