Körler Okulu Tarihçesi

Körler Okulu Tarihçesi İlk teşebbüs Kâmil Paşa kabinesinin maarif nazırı Münif Paşa zamanında, İstanbul’da Ticaret mektebi müdürü Grati Efendi tarafından yapıldı ve körlük ile sağırlık aynı cinsten maluliyetler sayılarak bu iki grup için Ticaret mektebinde bir bölüm açıldı. D

ört yıl öğretim yapılan bu okulun Körler kısmı kapatıldı (1895); Sağırlar bölümünün faaliyetine de bir süre sonra son verildi (1908).

İzmir’de, Türk vatandaşı olan musevi Alber Karamona’nın 1910’da sağır ve dilsizler için açtığı özel okul 1923’te Sağlık bakanlığı kadrosuna geçtikten sonra, burada körler için de bir bölüm kuruldu (1927).

1951’de çıkarılan 5822 Sayılı kanunla, bu okul Mittî Eğitim bakanlığına bağlandı ve körler ile sağırlar ayrılarak Sağırlar okulu İzmir’de bırakıldı, Körler okulu ise Ankara’da Etimesgut’ta hazırlanan yere nakledildi. 1954’te de Gaziantep’te ikinci körler okulu açıldı.

1971’de bu okullardan Ankaradakinde 4 yönetici 28 öğretmenin nezaretinde 188 öğrenci okumakta, 45 öğrenci de sıra beklemekteydi; Gaziantep’te 3 yönetici ve 19 öğretmenin nezaretinde okuyan öğrencilerin sayısı da 143’tü.

Bu tarihte Türkiye’de körlerin toplam sayısı 61 000’i erkek ve 41 000’i de kadın olmak üzere 100 000’i geçmekteydi.

Körler okullarında eğitim ilkokul ve ortaokul seviyesinde yapılırdı. İlkokula alınan öğrencinin intibaksızlık göstermesi halinde çocuk hazırlık sınıfına nakledilir ve bu devre üç yıla kadar uzayabilir. İlkokul kısmı 6 yıl ortaokul kısmı da 3 yıldı. Okuma -yazma Braille alfabesiyle matematik işlemleri kasa taşlarıyle yapılırdı, cebir denklemlerinin çözümünde Taylor sistemi uygulanırdı.

Körler okullarında öğrenim 18 yaşına kadar devam eder ve gençlerin üretici duruma getirilmesi ön planda tutulurdu.

Eğitim planlarında, 1971’de İstanbul’da, 1972’de İzmir’de, 1974’te de Elazığ’da, üç okul daha açılması öngörüldü.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir