Mehmed Emin Salim

Mehmed Emin Salim Türk şairi ve yazarı (İstanbul 1688-1734). Şeyhülislam Mirza Mustafa Efendinin oğlu. Babası Bilimselye sınıfından olduğu için kendisine beş yaşındayken mülazemet verildi, özel öğrenim gördü. İstanbul’un çeşitli medreselerinde çalışarak bütün tedris payelerini aldı.

1713’te Süleymaniye darülhadisi müderrisliğine yükseldi. Aynı yıl Selanik kadısı oldu. Bir aıa görevinden azledildi ve Sirez’e sürüldü. Babasının şeyhülislamlığı sırasında Galata kadısı oldu (1715).

Aynı yıl babasıyla birlikte görevinden azledildi ve Trabzon’a sürüldü. Bir yıl sonra İstanbul’a döndü. Keşan kazası arpalığı verildi; sonra bu arpalığa Balya kazası eklendi ve İstanbul payesiyle tekrar göreve alındı.

Yazdığı şuara tezkiresini Damat İbrahim Paşaya sunması üzerine İstanbul kadılığına getirildi (1722). Üç yıl sonra yine azledildi. Anadolu kazaskeri (1730). sonra Rumeli kazaskeri (1737) oldu.

Mehmed Emin Salim Eserleri

Tezkire (ölüm tarihleri 1687 – 1722 arasında olan Osmanlı şairlerinin biyografilerini içine alır); Divan, Neyi ür Reşad fi’l-Emr il-Cihad (Cihad Emri Hakında Doğru Yol) [Bu eseri 1732’de Mahmud I adına yazdı]; İkdü’l Cuman fi Tarih-i Ehl-iz-Zaman Tercümesi (Çağın insanlarının Tarihi Hakkında İnci Dizisi Adlı Eserin Tercümesi); Selametü’l-İnsan fi Muhafazatil Lisan (Dilini Tutma Hakkında İnsanın Kurtuluşu): Lûgat-i Vassaf (Vassaf Lügati); Mahiyetü’l Ask (Aşkın Özü); Türkçe – Farsça Lügat.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir