Modest Mussorgsky Kimdir?

 Modest Mussorgsky Kimdir,Rus bestecisi (Karevo, Pskov yakınları 1839 -Petersburg 1881).

Modest Mussorgsky Hayatı

Modest MussorgskyMeslek olarak askerliği .seçerek iki askerî hazırlık okulunda eğitim gördü. Bunun yanı sıra piyano çalışıyor ve virtüözlük yolunda ilerliyordu.

1856’da teğmenlik rütbesini elde eden Musorgskiy, Preobrajenskiy Piyade Muhafız alayına katıldı; birliğindeki müziksever subaylarla dostluk kurdu, Dargomijski’ye takdim edildi, onun evinde Balakirev ve C. Cui ile tanıştı. Bu bestecilerin teşvikiyle ordudan ayrılarak kendini besteciliğe adadı.

Orman ve Su İşleri idaresinde küçük bir memurluk aramaya başladı. Gerek memurluk hayatında gerek bestecilikte uğradığı başarısızlıklar onu geçimsiz bir adam haline soktu. İçmeye başladı, dostları yanına uğramaz oldu, muvazzaf bir subayın emir eriymiş gibi gösterilerek, askeri bir hastahaneye yatırıldı ve orada öldü.

Ses için yazdığı eserler, üç büyük bölüme ayrılan altmış iki melodiyle (Çocuk Odası, 1868-1870; Güneşsiz, 1874; ölüm Şarkıları ve Dansları, 1875) koro eserlerinden (Oidipus, 1858; Kral Saul, 1863; Sanherib’in Bozgunu, 1867; Josui Navine, 1877-1878; erkek sesi için dört koro, 1880) meydana gelir.

Çalgı için yirmi kadar piyano parçası besteledi, bunlar arasında intermezzo (1861) ve Bir Sergiden Tablolar yer alır; orkestra eserleri arasında ise, iki seherzo (1858), Alla Marda Notturna (1861), İntermezzo in Moda Classico (1867), Çıplak Dağda Bir Gece (1867) sayılabilir.

Lirik eserleri de şunlardır: Flaubert’in Salammo’su üstüne yazmak istediği Libyalı için taslaklar (1864); Gogol’dan Düğün (1868); Boris Gudunov (ilki; 1868-1870; ikinci düzenleme, 1870-1872); Hovanşçina (1872 -1881; bitiremedi); Soroçintsıy Panayırı (Gogol’ün bir müzikli komedisinden, 1874-1881; bitiremedi).

Musorgskiy için müzik başlı başına bir amaç değil bir anlatma ve insanlarla ilişki kurma aracıdır: «insanlara doğrunun diliyle seslenmek istiyorum» diyen Musorgskiy’in bu «doğru»’su gerçekçi, natüralist, fotoğrafa benzer bir doğru mudur? Gerçi öksüz gibi bazı melodilerde bu gerçekliği görülür ama Musorgskiy’in dehası kendi koyduğu nazarî ilkelerin çerçevesini aşar ve onu bütün insanlık için geçerli olan bir hakikate götürür; Boris veya Hovanşçina gibi rus trajedisinin yüzyıllardır süregelen görüntülerinde bu hakikatin bir sembol değerine ulaştığı da olur. «Hakikat»’e varmak demek, Musorgskiy için, izlenim, söz ve müziğin ayrılmayacak şekilde kaynaşması, melodinin ise doğrudan doğruya anlama dayanması demektir. Onca, besteleme kurallarına bağlanarak bir temayı işlemektense kendi izlenimlerini doğrudan doğruya notaya vurmak önemlidir.

Kelimenin tam anlamıyla dramatik bir besteci olan Musorgskiy meselâ Düğün’de Gogolun günlük konuşma diliyle yazılmış bir metnini bile müziğe aktarabileceğini ispat etmekle işe başlamış, sonunda da, kendisine «geçmişi bugüne katmak, işte benim görevim!» dedirten Boris’e ve Hovanşcina’ya varmıştır. Bu bakımdan dramlarının gerçek kahramanı rus halkı ve bu halkın alınyazısıdır.

Onun tasarladığı şekliyle her dram, müzik, şiir, dekor ve sahneye koyuşun tarih ve insan açısından gerçeğe kesinlikle uygun bir dünya görüşüdür. Aynı yüce hakikat kaygısı Soroçintsty Panayırı’nda ve her biri ufak çapta izlenimci küçük birer dram olan bütün melodilerinde görülür. Musorgskiy yeni müziğin en büyük öncülerinden biri sayılmasını işte bu derin gerçek sevgisine, bu içtenliğine ve izlenimciliğne borçludur.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir