Monte Rosa

Monte Rosa İsviçre (Valais kantonu) ve İtalya arasında bölüşülen Monte-Rosa kütlesinde dağ. Birçok doruğunun yükseltisi 4 000 m’yi aşar; şekilleri çok çeşitli ve yüksektir: Cervin veya Matterhorn (4 478 m), Breithorn (4165 m), Lyskamm (4 477 m) en yüksek doruk Dufour (4 638 m) ve asıl Monte Rosa’nın dokuz doruğu. Alp sisteminin başka hiç bir yerinde buradaki kadar kar ve buzul biıikmemiştir.

Bir demiryolu aracılığıyla bütün Monte Rosa’ya bakan Gornergrat sırtına (3146 m) ulaşılır. Otomobil yolunun bulunmadığı geçitlerden Thedule geçidi (3 318 m), İsviçre’deki Yisp (Viege) vadisini İtalya’daki Valtournanche vadisine bağlar.

Dağcılık

Dorukların en yüksekleri kuzeyden güneye doğru şunlardır: Nordend (4 612 m), Dufour (Alplerin ikinci yüksek doruğu 4 638), Zumstein (4 561 m), Gnifetti (4 559 m), Parrot tepesi (4 436 m).

Tamamıyla buzulla kaplı olan İsviçre yamacında, nispeten yumuşak eğimli Grenz, Monte Rosa ve Gornner buzulları uzanır.

İtalya’daki Macugnaga vadisine hakim olan batı yamacı Alpler’in en çetin duvarlarından biridir; yükseltisi 2 000 m’yi aşar, hem kayalıktır, hem de buzullarla kaplıdır.

İsviçre yamacında, özellikle Betemps’den yola çıkarak yapılan tırmanışlar çok yüksek noktalar dışında, güç değildir; ilkbaharda dorukların yakınma kadar kayakla çıkılabilir; buna karşılık doğu yamaca tırmanma yolları güçlüklerle doludur; bu yolların başlıcaları şunlardır: Nordend’in doğu yamacı (ilk olarak 1876’da Ferdinand ve Abraham imseng ile Luigi Brioschi tırmandılar); Dufour tepesinin doğu yamacı (ilk çıkış: R. ve W. M. Pendlebury ve Charles Taylor, 1872); Gnifetti tepesinin kuzeydoğu yamacı (ilk olarak Jacques Lagarde ve Lucien. Devies tırmandılar, 1931).

Monte Rosa tepelerini aşma klasik ama uzun süren bir iştir; her iki yönde de yapılabilir; tırmanışta Gnifetti tepesinin doruğundaki Avrupa’nın en yüksek yapısı olan Regina Margherita kulübesinden yararlanılır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir