Osmanlıda İlk İtfaiye Teşkilatı,Tarihi | Osmanlı Tarihi |

Osmanlıda İlk İtfaiye Teşkilatı,David, 1712’de İstanbul’a geldi.

Müslüman oldu ve Gerçek Davud Efendi adını aldı.

Gerçek Davud Efendinin yaptığı tulumba, ilk olarak Tophane ve Tüfekhane yangınlarında kullanıldı.

Bu tulumba çok ağırdı ve adına didon deniliyordu.

Daha sonra hafifi yapıldı ve didon bozması adı takıldı.

Tulumbanın yangın söndürmedeki faydası anlaşılınca, işi disiplin altına almak için, bir tulumbacılar ocağı kuruldu ve Gerçek Davud Efendi, ağa unvanıyla bu ocağın başına geçirildi.

Tulumbacılar ocağı, yeniçerilik kaldırılıncaya kadar 111 yıl sürdü (1714-1825).

Tulumbacı ocağının kaldırılmasından 48 gün sonra (1825), İstanbul’da çıkan büyük bir yangın, şehirde geniş çapta hasara yol açtı.

Bunun üzerine Tulumbacı ocağının yeniden kurulması gereği ortaya atıldı.

Sonunda, tulumbacıbaşı konağındaki yangın söndürme araçları, emekli subaylara devredildi (1827).

Osmanlıda İtfaiye Bölüğü

Böylece yarı askerî bir teşkilat kurulmuş oldu.

Zaptiye müşirliği kurulunca (1846), daire merkezinde ve mahallelerde birer tulumba bulundurulmasına karar verildi.

Belediye dairelerinin kurulması sırasında da (1869) aynı yolda karar alındı ve mahalle tulumbacılığı bu şekilde meydana geldi.

Birkaç yıl sonra (1871) İstanbul’da çıkan büyük bir yangın, daha geniş ve kuvvetli bir teşkilât kurulması gereğini ortaya koydu.

Hükümet bu konuda incelemeler yaptı.

Sonunda Macaristan’dan kont Sezecsenye adında bir uzman subay getirildi.

Sezecsenye, çağın şartlarına göre çok iyi sayılabilecek bir itfaiye alayı kurdu (26 eylül 1894).

Alayda, dört nizamiye ve bahriye taburu vardı.

Bu askerî kuruluş, 25 eylül 1923’e kadar, 49 yıl görev yaptı.

Bu tarihte yangın söndürme görevi, belediyelere devredilerek mahallî bir nitelik aldı.

Zamanın belediye reisi Haydar Bey, itfaiyeyi modern araçlarla donatarak bugünkü İstanbul itfaiyesinin temelini attı.

Bir cevap yazın