Saint Lawrence Nehri

Saint Lawrence Nehri Kuzey Amerika’da Nehir, Atlas okyanusuna dökülür; Süperler gölünün ucundan itibaren 3 700 km uzunlukta.

Saint Lawrence Nehri Özellikleri

Asıl Saint-Lawrence Ontario gölünden çıkar; çıktığı yerde, ormanlık adaların serpiştirildiği geniş bir körfez görünüşündedir; sonra, daralarak kuzeydoğuya akar.

Genel eğimi azdır, fakat yer yer ani seviye düşmelerine rastlanır (milletlerarası Soulanges ve Lachine çağlayanları).

Çağlayanlar arasında, göl örtüleri şeklinde genişleyen ırmak, Saint-François ve Saint-Louis göllerini meydana getirir.

Bu kesimde üç koldan Ottawa ırmağım alır: birincisi Saint-Louis gölünde, Perrot adası ile Montreal adası arasında, İkincisi Montreal adası ile Jesus adası arasında, üçüncüsü (Mille iles [«Bin ada»] ırmağı) Jesus adası ile kara arasında.

Montreal takımadalarından sonra Saint-Lawrence, Saint -Pierre gölüne doğru akar.

Pek derin olmayan bu çanağın yukarı kesiminde, Richelieu ırmağıyla birlikte geniş bir delta meydana getirir.

Delta çevresinde, ırmak kollarının (Saint – François, Yamaska, Nicloet) ikinci derecede deltaları sıralanır.

Gölün biraz aşağısında, gelgit etkisinin duyulmaya başlandığı Trois-Rivieres’de («üç ırmaklar») Saint-Maurice ırmağını alır.

Irmak Trois – Rivieres’den Quebec’e kadar geniştir ve çok bol su akıtır.

Quebec’te Diamant burnu ile Levis tepeleri arasında daralır; Qubece’ten sonra haliç başlar ve ırmak genişler.

Saguenay ırmağıyla birleştiği Tadoussac’ta genişliği 19 km’yi, Matane’de 42 km’yi bulur.

Tadoussac’tan sonra yavaş yavaş ırmaktan okyanusa geçilir.

Saint-Laurent çok büyük, fakat az yüksek bir havzayı akaçlar.

Bütün bu arazide, seviye katsayısı yüksek, yağışlar kışın boldur: yıllık kar yağışları ortalama 2-3 m’yi bulur.

Bu yüzden ırmağın rejimi de karın yerde kaldığı sürede (Montreal’de ve Quebec’te şubat) asgariye iner ve erime sırasında azamiye yükselir (mayıs-haziran).

Bütünüyle ele alındığında rejimi havzasındaki su örtülerinin genişliği sayesinde düzenlidir.

Irmak yalnız kışın, buz tutması yukarı kesimde su seviyesini çok fazla yükseltince ve buz çözülmesi sırasında büz parçacıkları yığılarak setler meydana getirince taşar.

Kanada’ya yerleşme ve ülkenin değerlendirilmesi, ülkenin büyük ulaşım yolu Saint Lawrence’ten başladı.

Bununla birlikte çeşitli engeller seferi köstekler: ırmak uzun aylar boyunca tamamıyla buz tutar ve halicini tehlikeli sisler basar.

Yatağındaki düzensizlikler mecranın devamlı olarak düzenlenmesini gerektirmiş ve Montreal’in yukarısındaki çağlayanları dolaşmak için kanallar açılmıştır.

Uzun süredir, Montreal’de kesilen deniz ulaşımını Büyük Göller’e ulaştırmak için ırmağın kanallaştırılması tasarlanmıştı.

1954’te karar verilen bu proje 1954-1959 arasında gerçekleştirildi (yol, 15 ağustos 1959’da ticaret gemilerine açıldı).

Irmağın Montrea’ ile Ontario gölü arasındaki 68 m’lik seviye farkını kapatan yirmi iki alavere havuzunun yerine çok daha büyük (240 m uzunluğunda, 24 m genişliğinde) yedi alavere havuzu yapıldı.

Kanada tarafından yaptırılan beş alavere havuzu şunlardır: Montreal’in hemen yukarısında, Saint-Lambert alavere havuzu, Sainte-Catherine kıyısında Lachine çağlayanlarını dolaşma imkanını sağlayan havuz, Saint-Louis gölü girişinde iki Beauhatnois havuzu, Long-Sault barajının yukarısında İroquois havuzu.

Long-Sault kanalında, doğuda Eisenhower alavere havuzu ve batıda Grass River alavere havuzu A.B.D. tarafından yapıldı.

Kuzey kıyıda Lachine ve Soulanges kanallarından geçen eski yol bırakılarak güney kıyıda 8,10 m derinliğinde yeni kanal kazıldı; bu kanal milletlerarası çağlayanlar ve Milletles çağlayanları bölgesinde yapılan taraklama çalışmalarıyla tamamlandı.

Saint-Lawrence denizyolunun açılması, Ontario ve Erie gölleri arasında, Welland kanalının da derinleştirilmesini gerektirdi.

Bu işler için 300 milyon dolarlık bir yatırım yapılmasına karşılık, eskiden yalnız 2 500 tonluk gemilerin yüzebildiği Büyük Göller 6 000 tonluk gemilere açıldı (ne var ki bu gemilerin uzunluğu 233,50 m’yi, genişliği 22,80 m’yi ve su kesimi 7,60 m’yi aşmamalıdır).

Suların kabarma seviyesinden 36 m yukarıda sabit bir çıkış yolu öngörülmüş ve bunun için Jacques-Cartier köprüsünün kemer gözlerinden biri yükseltBilimselşti.

Eskiden üç günde çıkılabilen Saint-Lawrence ırmağından bugün yirmi bir saatte çıkılabilir.

Eskiden 17 milyon ton olan trafiğin kanada tahılı, labrador demir filizi ve Kanada Praire bölgesinin petrolü sayesinde üç kat artması beklenmektedir.

1954 -1964 (dahil) arasında yeni düzenlenen kesimin (Saint-Lawrence denizyolu) trafiği 21,2 Mt’dan 39,4 Mt’a yükselmiştir.

Saint-Lawrence sefere elverişli suyolu ve bütün kanal şebekesiyle dünyanın en büyük iç suyoludur.

Bununla birlikte, on iki ayın ancak sekizinde sefere elverişli olması ve geri kalan sürede buzlarla kaplanması trafiği büyük ölçüde aksatır.

Bir cevap yazın