Tabancalar,Tarihi,Çeşitleri

Tabancalar,Tabanca’ların çoğu, özellikle arap, yunan ve Türk tabancaları, kabzalarındaki işlemeler ve namlularındaki oymalarla gerçek birer sanat eseridir. Zamanla tabancaların biçimindeki zariflik ikinci plana düştü ve balistik özellikler önem kazandı.

Tabancanın Tarihi

XX. yy. başlarında, gazların basıncı altında namlusunun geri tepmesiyle çalışan şarjörlü otomatik tabanca’lar ortaya çıktı: brovning, lüger, barabellum ve kolt (kalibresi 11,43 mm; ağırlığı 1,25 kg). Doldurma kolaylığı ve sürati bakımından, Birinci Dünya savaşında bu tabancalar toplu tabancalara tercih edilmişti.

Toplu tabancalar (rovelver), küçük bir namlu arkasında 6 veya 8 fişek yataklı; tetiği çekildikçe kendi ekseni etrafında dönen ve her dönüşten sonra yeni bir fişeği ateşler. Bunların en iyileri ve tanınmış olanı amerikan yapımı olan negant tabancalarıdır.

Toplu tabancalarda mermi bittikten sonra yeniden tabancanın topu üzerindeki fişek yataklarına 6 veya 8 merminin teker teker doldurulması gerekir. XX. yy.ın başında gazların basıncı altında namlunun geri tepmesiyle işleyen şarjörlü yarı otomatik ve otomatik tabancalar yapıldı. Walter denilen ve içine yine şarjörlü mermi yerleştirilen tabancalar yarı otomatiktir.

Bu sebeple tetik çekildiği zaman birinci mermi ateşlenerek namluyu terk ettikten sonra kovanı dışarı atar ve yerine şarjördeki ikinci mermiyi yerleştirerek atışa hazırlar. Bu türde, alman yapımı barabellum, mavzer ve benzeriyle diğer devletlere ait walter ve brovning tabancaları ve yine fransız, İngiliz ve rus yapımı tabancalar gösterilebilir.

Türk Silahlı kuvvetlerinde, walter tipindeki kırıkkale tabancaları, isabetli atışı ve tutukluk yapmaması bakımından ün kazanmıştır.

Tabanca Çeşitleri

Tabancalar büyüklüklerine göre genellikle 6, 35 ile 7,75 ve 9 milimetre çaplarında yapılır. İşleyiş şekillerine göre:

1. otomatik tabancalar.

2. makineli tabancalar olmak üzere iki gruba ayrılır. Otomatik tabancalar, mermideki barut hakkının ateş sırasında meydana getirdiği barut gazının geri tepme hassasından faydalanılarak yapılmıştır.

Bunların: 1. sabit; 2. oynar namlulu olan iki türü vardır, drayze, brovning, şitayir, bergman tabancaları sabit; mavzer, kolt ve bayar tabancaları oynar namluludur. Bu tabancaların hazneleri 6 veya 12 mermi alır, mermiler şarjörlüdür.

İlk mermi elle doldurulur, tetik çekilerek ateş edildikten sonra gaz basıncıyla namlu geri gider, kapak açılır ve boş kovan dışarı atılır. Bu sırada boşalan hazneye şarjörden yeni bir fişek dolar ve tetik kurularak atışa hazır olur. Kullanılması basittir, nişan almak, tetik çekmek, hazne boşalınca dolu bir şarjör sürmekten ibarettir.

Otomatik tabancaların şarjörleri çeşitlidir, bazıları hazneye yapılan özel bir tertibatla fişek sayısı 32’ye çıkarılmıştır. Yine bazı tabancalarda, namluların nispeten daha uzun yapılması ve kabzasına kundak eklenmesi suretiyle omuza dayanarak tüfek gibi (200) metreye kadar isabetli atışlar yapmak imkanı vardır.

Makineli tabancalar ise, makineli tüfeklerdeki işleme prensibine göre yapılmıştır. Bunların başlıca nitelikleri, daha hafif (4,5 kg kadar), taşınması kolay, kullanışlı, emniyetli ve cephanesinin hafifliğidir. Ancak otomatik tabancalara kıyasla menzili ve vuruş kuvvetiyle derinliğine ateş etkisi daha azdır.

Yakın mesafelerden kullanılır. Şarjörü 23 fişek alır, ateş hızı dakikada 200 mermi kadardır. Silahlı kuvvetlerde tabanca, taşıma kolaylığı ve çabuk davranma imkanıyla yakın muharebede kullanılmak üzere tüfek taşımayan subay, assubay verilir.

Bunlar dışında, orduda kullanılan tenvir (aydınlatma) ve işaret ‘tabancaları vardır. Bunlar, adlarından da anlaşılacağı üzere, geceleri aydınlatma ve birlikler arasında haberleşmeyi, yani işaretleşmeyi sağlamak için kullanılan, pirinçten yapılmış kaval (yivsiz) tabancalardır. Tetik çekilince fişeğin kapsülüne çarparak ateşlenir.

Aydınlatma tabancalarının fişekleri ve namluları daha uzundur. Çünkü aydınlatma fişekleri, daha uzun mesafelerde kullanılmak üzere yapılmıştır. Işıkları beyazdır, işaret fişeklerinde kırmızı, mavi, beyaz, sarı gibi çeşitli renkler de bulunabilir.

Tenvir fişekleri düzlüğüne 300 metre mesafeye kadar atılabilir ve 40 metre çapında bir arazi parçasını aydınlatır. Bunların fişeklerinin şemsiyelisi (paraşütlü); işaret fişeklerinin ise mavzer tüfeğiyle atılanları vardır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir