Ulvi Cemal Erkin Kimdir?

Ulvi Cemal Erkin Kimdir,Türk bestecisi (İstanbul, 1906-Ankara, 1972).

Ulvi Cemal Erkin Kısaca Hayatı ve Eserleri

Küçük yaşta piyano çalmaya başlayan ve Galatasaray Lisesi’nde okurken Adinolfi’den ders alan Ulvi Cemal Erkin, 1925 yılında Milli

Ulvi Cemal ErkinEğitim Bakanlığı sınavını kazanarak Paris Konservatuvarı’nda ve Ecole Normale de Musique’te okudu. (1925-1930). 1930’da yurda dönünce Ankara Musiki Muallim Mektebi’nde piyano ve armoni dersleri verdi.

Aynı yıl ilk beste çalışmalarını yaptı: Orkestra için İki Dans; keman ve piyano için Ninni, Emprovizasyon ve Zeybek Türküsü. 1932’de piyano sanatçısı Ferhunde Erkin’le evlenen besteci, 1932’de Ankara Konservatuvarı kurulunca,Piyano Bölümü şefi oldu. 1949-1951 yılları arasında konservatuvarda müdürlük yaptı.

1942’de tamamladığı Birinci Piyano Konçertosu ’nu eşi Ferhunde Erkin’e adayan ve aynı konçertoyla C.H.P. Sanat Ödülü’nü kazanan, 1943’te Köçekçeler adlı orkestra çalışmasını gerçekleştiren, 1944-1946 arasında da ilk senfonisini yazan Ulvi Cemal Erkin, halk ezgilerinin ritmini ve makamsal müziğin gizemci havasını hemen her yapıtında duyurmuş, genellikle nükteli ve ağırbaşlı anlatımı iç içe geliştirmiştir.

Yaylı çalgılar orkestrası için yazdığı Sinfonietta ‘yı 1959 yılında tamamlayan besteci, konservatuvar orkestrasını eğitmek amacıyla, çalgı tekniğinde güçlükler içeren bir çalışma yapmış ve ortaya çıkan yapıt, herhangi bir öğrenci orkestrasının kolaylıkla çalamayacağı güçlük derecesinde olmuştur: Hareketli bir ritim yapısı, aynı zamanda aksak ritimlerin dokusu ve bunun yanı sıra makamsal müzikte yer alan “taksim” gibi ağırbaşlı bir akış, canlı havayı gizemsel düşünceyle birleştirir (Sinfonietta ’nın son “allegro”sunda 3-2-2-3 olarak duyulan aksak ritim, viyoladan yükselen “taksim” solosuyla bu durumu örnekler). Yapıtın girişindeki “allegro ”ysa bir sonat biçimindedir (bu bölümde çalgı tekniği güçlükleri ortaya çıkar).

İkinci bölümde, makamsal müzikteki “seba” ve “segâh” dizileri kullanılarak, ses düzeni ve ses perdesi (entonasyon) sorunlarına ağırbk verilmiştir. Son bölümdeki güçlü ve canlı ritim dokusu, halk müziğinden esinlenümiş 5’li, 7’li, 8’li ve 10’lu birleşik ölçüler ve aksak ritimler içerir.

U.C. Erkin aynı zamanda iyi bir piyano sanatçısı olduğundan, piyano için de pek çok yapıt bestelemiştir.Sözgelimi,1965-66 yıllarında gerçekleştirmiş olduğu Piyano İçin Konçertant Senfoninin birinci bölümü, halk müziği kişiliğinde kısa bir girişten oluşur.

İkinci bölüm, piyano soloda duyulan gizemsel bir kişüik taşır; üçüncü bölüm, orkestranın tümünün katkısıyla bir motif getirir ve halk müziği canlılığındaki bu motif sürekli yinelenip gelişerek, parçayı sonuçlandırır. Son bölümün özelliklerinden biri de, piyano dışındaki çalgıların zaman zaman solo niteliğinde ortaya çıkışıdır.

U.C. Erkin, Konservatuvar’daki görevlerinin yanı sıra, Devlet Opera Orkestrası’nı da yönetmiştir. Bestecinin büyük orkestra için yazdığı yapıtlardan biri 1969’da tamamlanan Senfonik Bölüm’dür. Giriş’te ksüofon’la duyulan ince-duygulu ezgiler, gizemsel anlatımı hemen sunar. Bu bölüm, kontrfagot ve

Ulvi Cemal Erkin Eserleri

Yalnız piyano solo için: Beş Damla (1931); Çocuklar İçin Yedi Kolay Parça (1937); Duyuşlar (1937); Sonat (1946); Alü Prelüd (1965-1967). Orkestra için; İki Dans (1930); Bayram (1943); Karagöz (sahne müziği, 1940); Köçekçeler (1943); Birinci Senfoni (1944-1946); İkinci Senfoni (1948-1951); Keloğlan (bale müziği, 1950);Senfonik Bölüm(1969); Senfonik Parçalar (epizodlar, 1970-1971; tamamlanmamıştır).

Oda orkestrası için

Yaylı Sazlar Dörtlüsü (1935-1936); Piyanolu Beşli (yayh çalgılar ve piyano, 1943); Sinfonietta (yaylı çalgılar beşlisi, 1951).

Solo ve orkestra için

Konçertino (piyano ve orkestra için, 1931); Bülbül ve Ayınondördü (ses ve orkestra, 1932); Piyano Konçertosu (G.H.P. Sanat Ödülü, 1942); Keman Konçertosu (1947); Ses ve Orkestra İçin Yedi Halk Türküsü (1965); Konçertant Senfoni (piyano ve orkestra için, 1966).

İkililer

Ninni (keman ve piyano için, 1929-1932); Emprovizasyon (keman ve piyano için, 1929-1932); Zeybek Türküsü (keman ve piyano için, 1929-1932); Yedi Türkü (ses ve piyano için, 1936).

Koro için

İki Sesli Türküler (Ud sesli koro için, 1936); Yedi Türkü (karışık koro için, 1943); Koro İçin On Türkü(1963).

 

 

 

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir