Vanadyum

Vanadyum atom numarası 23, atom ağırlığı V=50,95 olan kimyasal elementtir.

Vanadyum Madeni

1801’de, Meksika’daki Zimapan kurşun yataklarında keşfedildi. 1830’da Sefström, Wöhler ve Berzelius tarafından incelendi. 1867’de Roscoe gerçek yapısını açıkladı.

Vanadyumun Kimyasal Özellikleri

Bütün madenlerin en serti olan vanadyum, gümüş griliğinde bir madendir, özgül ağırlığı 5,7’dir, 1 750 C’ta ergir. Soğukta hava temasında oksitlenmez, fakat sıcakta V2O5 anhidridini vererek yanar. Akkor derecede klor ve azotla birleşir ve inorganik asitlerin çoğunda çözünür.

En önemli oksidi V2O5 anhidritidir; bu madde, rengi sarıdan tuğla kırmızısına kadar değişen bir tozdur. Amonyum vanadat’ın kavrulmasıyla elde edilir. Ayrıca gri V2O2. siyah V2O3 ve mavi – siyah V2O4 oksitleri de bilinmektedir.

Klorun maden üzerine etkimesiyle vanadyum tetraklorür VCI4 elde edilir: bu, kahverengi – kırmızı renkte, havada dumanlar çıkaran koyu kıvamlı bir sıvıdır. Yavaş yavaş yeşil renkteki vanadyum triklorüre VCI3 dönüşür: ayrıca, gene yeşil renkteki VCI2 diklorürü de bilinmektedir.

Klorun vanadik anhidrite etkimesiyle, suda ayrışan sarı renkte VOCI3 oksiklorürü elde edilir; sıcakta çinko ile indirgenir ve koyu yeşil renkte bir sıvı olan vanadil klorür VOCI2 verir. V2O5 anhidritine, vanadatlar denen çeşitli tuzlar tekabül eder; Na4V2O7 sodyum ortovanadat; Na4V2O7 sodyum pirovanadat ve NaVo3 sodyum metavanadat, formülleri bakımından fosfatları andırır.

Vanadyumun en önemli cevheri, kükürtçe zengin vanadyum sülfür olan patronit’tir; bundan başka bir kurşun klorür ve kurşun vanadat karışımı olan vanadinit; potasyum ve uranil vanadat karışımı olan karnotit de sayılabilir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir