Vendee Savaşı,Vendee isyanı

Vendee Savaşı,Fransız Devrimi sırasında ülkenin batısında çıkan karşıdevrimci ayaklanmalar (1793-96).

Vendee isyanı

Soyluların özellikle de rahiplerin kışkırttığı Vendee, Loire lnferieure ve Maineet-Loire köylüleri, konvansiyon’un 300 000 asker toplama (oysa aralarından yalnız 18 000’ini ilgilendiriyordu) kararını bahane ederek ayaklandılar.

Vendee SavaşıÖnce «roma katoliği» (mart), sonra «katolik ve kralcı» (mayıs), en sonunda da «büyük» adını alan bir ordu kuruldu (martta 20-30 000 kişi, mayısta 40 000 kişi), önderlerin taç uğruna dövüşmelerine karşılık birlikler, özellikle rahiplerini ve köylerini koruyorlardı.

Bu yüzden baskınla şehirleri ele geçiren Vendee’liler veya «Beyazlar», bu şehirleri hemen boşaltarak Çiftliklerine döndüler.

Bununla beraber burjuvalara yapılan eziyetler (Machecoul, 1793) ve ilk koalisyona yapılan yardım.

Konvansiyon’un silâhlı yakalanan her asiyi idam ettirmesine (19 mart), daha sonra da bölgenin gelir kaynaklarını tahrip etmesine yol açtı (1 ağustos).

Nantes burjuvaları şehirlerini kurtardılar (20 haziran); ama bölünen Biron, Westermann, Santerre, Rossignol. Ronsin v.b. cumhuriyetçi generaller Bocage’a dağılan cumhuriyetçilere yenildiler.

Quiberon olayıyla (haziran 1795) ilgili prenslerin çağrısı üzerine yeniden savaşa başlayan Vendee’liler, Hoche karşısında tutunamadılar Stofflet (şubat 1796) ve Charatte (mart 1796) çarpışmada öldüler.

Göçmenlerin çağrısı üzerine savaş yeniden başladı (eylül 1799 – ocak 1800).

Napolyon, Belçika’ya hücumunu engellemek isteyen son ayaklanmayı (15 mayıs – 25 haziran 1815) general Lamarque‘ın 30 000 kişilik ordusuyla bastırdı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir