Zirkonyum

Zirkonyum atom numarası 40, atom ağırlığı Zr=91,22 olan elementtir.

Zirkonyum Özellikleri ve Kullanım Alanları

Oksidi, zirkon, 1789’da Klaproth tarafından bulunmuş ve zirkonyum 1824’te Berzelius tarafından oksitten ayrılmıştır. Yoğunluğu 6,5 olan ve 1900°C’a doğru ergiyen, beyaz-gri renkte bir katıdır.

Havada ısıtılınca, kuvvetli bir ışık vererek yanar; akkor derecede hidrojen Ye azotla birleşir. Asitlerin ve alkalilerin etkilerine karşı dayanıklıdır.

En önemli bileşiği, doğal halde bulunan zirkon’dur: Z1O2. Ergime noktası 2700°C’a yaklaştığı için, ateşe çok dayanıklı beyaz bir katıdır. Bu yüzaen pota yapımında kullanılır. Bazlarla birleşerek Na2 ZrO3 gibi zirkonat’lar, asitlerle birleşerek zirkonyum tuzları verir.

Hidroflüorik asidin zirkona etkimesiyle elde edilen zirkonyum flüorür ZrF4, madeni flüorürlerle, flüorotitanatların izomorfu olan K2 Zr F6 gibi zirokoniflüorür’ ler veya flüorozirkonat’ lar verir.

Başlıca klorürü, Zr CI4, klorun zirkonyuma etkimesiyle elde edilir. Bu madde, su temasında hidrolize uğrayarak, billûrlaşmış zirkonil klorür Z1OCI2 veren beyaz bir katıdır.

Zirkonyumun en önemli cevheri zirkon’ dur (formülü ZrSiO4 olan zirkonyum silikat); baddeleyit denilen zirkonyum oksit, ZrO2 de bir zirkonyum cevheridir.

İşlenen zirkon, potasyum zirkoniflüorür haline geçer; bu madde de kavrulup, kaynar su içinde bırakılarak ZrO2 zirkonu elde edilir.

Zirkonyum, bu oksidin kalsiyumla indirgenmesinden hazırlanır. Toz halinde elde edilen maden, sinterlenerek topak haline getirilebilir. Zirkonyum bazı çeliklerin bileşimine girer.

Zirkonun, ısıya ve kimyasal etkenlere dayanıklı madde olarak çeşitli uygulama alanları vardır; parlatma maddesi olarak da kullanılır.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir