Alfred de Vigny Kimdir,Hayatı | Biyografi |
Alfred de Vigny Kimdir,1814’te kral sarayının Jandarma birliğinde asteğmen oldu; 1816’ da jandarma bölükleri kaldırılınca kralın Piyade Muhafızları birliğine verildi, sonra 1S23’te yüzbaşı rütbesiyle Strasbourg’da 55. Alaya gönderildi.
Alfred de Vigny Hayatı
Aynı yıl alayıyla birlikte Pirenelere gitti.
Otuz yaşındayken sivil hayata döndü (1827).
Paris’te daha 1820 ve 1823’te aralarına karışmış olduğu romantiklerin toplantılarına katılmaya başladı.
1822’de ilk şiirlerini (Poemes), 1824’te Eloa ou la Soeur des Anges’i (Eloa veya Meleklerin Kızkardeşi) yayımladı.
Pokmes Antiques et Modernes (Eski ve Yeni Şiirler) [1826] adlı kitabı, konusu Incil’den alınma şiirleri (Moise [Musa], Le Deluge [Tufan]) ve trubadurların tarzında şiirleri (La Neige [Kar], Le Cor [Boru]) kapsıyordu.
Kitaba 1829’da birçok yeni şiir, 1837’de Paris (1831) ve Le Amants de Montmorency (Montmorency Aşıkları) [1832] adlı şiirleri ekledi.
Daha askerlikten ayrıldığı sırada nesir eserler yazmaya başlayan Vigny, tarihî romanı olan Cing-Mars’ın kazandığı başarı üzerine iki büyük tezli eser verdi: şairlerin acı kaderini ele aldığı Stello (1832) ve Askerliğin Kulluğu ve Büyüklüğü (Servimde et Grandeur Militaire) [1835].
Bu arada tiyatro oyunları da yazdı: Shakespeare’den manzum olarak Othello (1829’da oynandı), Venedik Taciri (Marchand de Venise) [oynanmadı]; nesir dram La Marechale d’Ancre (Mareşal d’Ancre’ın Karısı), Quitte pour la Peur (Korktuğunla Kal) [1833] ve özellikle Chatterton (1835).
1837’den sonra (annesinin öldüğü ve 1831’den beri sevgilisi olan Marie Dorval ile ayrıldığı tarih) büyük bir hayal kırıklığına kapılan Vigny, yavaş yavaş edebiyat çevrelerinden uzaklaşarak kendini yalnız şiire verdi.
Düzensiz aralarla Revue des deux Mondes dergisinde birkaç büyük şiir yayımladı {La Sauvage [Vahşi Kız]; La Mort du Loup [Kurdun ölümü]; La Flüte [Flüt], 1843; La Maison du Berger [Çobanın Evi]; Le Mont des Oliviers [Zeytin Dağı] 1844), La Bouteille â la Mer [Denize Atılan Şişe], 1854).
Bir mide kanserinden büyük acılar çekerek öldü.
1864’te L. de Ratisbönne tarafından Les Destinies (Alın Yazıları) adı altında yayımlanan şiir kitabı, 1843 – 1844’te yazdığı altı şiiri, 15 ocak 1864’te yayımlanan La Colere de Samson u (Samson’un öfkesi) ve dört yeni şiiri kapsıyordu.
1867’de yayımlanmış olan Journal d’un Pokte (Bir Şairin Günlüğü) 1948’de tekrar basıldı.