Çakmak Taşı Nedir, Ne İşe Yarar

Çakmak Taşı Nedir,Ne İşe Yarar,Çakmaktaşı damarı, içinde kızılımsı çakmaktaşı bulunan kil ve çakıl veya kum taneleri gibi yabancı maddelerin karışımı. (Normandiya’daki tebeşir tabakalarında bulunur.)

Silahlarda Kullanımı

1845’e kadar kullanılan çakmaklı tüfeklerde, tetik çekilince düşen horoza çarparak kıvılcımlar meydana getiren, böylece tüfek içindeki barutu ateşleyen çakmaktaşı parçası.

(Çakmaktaşı, silâhlarda XVIIf.yy.a kadar kullanıldı; bu çağda, Saint-Aignan ve Bougival bölgelerinden çıkarılan çakmak taşları yontulmağa başlandı.

Çakmak taşları, önce bez, sonraları kurşun bit kılıf içinde, horozun altına doğru meme ağzına yerleştirilirdi.

Bir taşla, aşağı yukarı elli kere ateş edilebilirdi.)

Çakmak Taşı Tarihi

Tarihöncesi devirlerde kullanılan aletlerden çoğunun ilkel maddesi çakmaktaşı idi: muştalar, çeşitli kesici ve sivri uçlu aletler, tırmık ve kaşağılar, kazı kalemleri, ok uçları v.b.

Tarihöncesi insanları âlet yapımında, yuvarlak çakıllardan sonra, bazen çok uzaklardan taşıyıp getirdikleri çakmaktaşlarını kullandılar.

Neolitik devirde ise, işlemesi daha kolay olan in situ çakıl taşlarını bulmak için, çok sayıda kuyudan meydana gelen gerçek anlamda maden ocakları kurdular (Belçika’da Spiennes, Aveyron’da Murde-Barrez v.b.).

Çakmak taşları, önemli ticaret malzemeleri arasındaydı ve çıkarıldıkları bölgeden yüzlerce kilometre uzağa şevke diliyordu.

Bu yüzden Britanya’da, Anglo-Norman adalarında ve İsviçre’de, Grand-Pressigny (Touraine) atelyelerinde yapılmış aletler bulundu.

Ancak bu çakmaktaşlarına, taşınmalarını kolaylaştırmak için bir ufaltma işlemi uygulanıyordu.

Tarihöncesi çağlarda çakmaktaşına biçim vermek için kullanılan bütün usuller, bugün deneme yoluyla bulunmuştur.

önceleri, «çekirdek» denilen çakmaktaşı bloklarının kenarlarından, dikine darbeler vurarak küçük ve kalın parçalar koparılıyordu.

Böyle devamlı vurmak suretiyle, kesici ağzı tırtıllı olan bir «çiftyüzlü» elde ediliyordu.

Ağaç tokmaklar kullanarak, bu çiftyüzlüler inceltilebiliyor ve kesici ağzı daha düzgün bir hale getirilebiliyordu.

Levalİois tekniğiyle özel olarak hazırlanmış çekirdekten, üçgen biçiminde ilk sivri uçlu aletler yapılabildi.

Sonraları üst paleolitik devirde, git gide daha ince ve daha çok sayıda bıçak yapımıyla, çok yönlü bir sanayi doğdu; bunun yanı sıra kemik sanayii (mızrak, zıpkın v.b.) gelişti.

Bir kiloluk çakmak taşından, abbeviliyen çağın insanı 10 sm, mustieriyen çağın insanı 2 m, magdaleniyen çağın insanı ise 20 m boyunda kesici alet elde edebiliyordu, bu da tekniğin nasıl evrime uğradığını gösterir.

Bir cevap yazın