Çırpıcı Çayırı,Tarihçesi

Çırpıcı Çayırı,İstanbul’un batısında, eski gezinti ve eğlence yeri.

Mevlevihane kapısı ile Silivrikapı arasında, surlar dışında, Veliefendi çayırının kuzeyinde, Hz. Meryem’e mal edilen ayazma yakınındaydı.

Çırpıcı Çayırı Tarihçesi

İlk defa imparator Justinianus (527-565) devrine ait bir hikâyede adı geçer.

Çayırın yakınlarındaki bir kaynak, bizans imparatoru Leo I (457-474) tarafından tamir ettirilerek ayazma haline getirildi ve özellikle ilkbaharda ziyareti, dini bir gelenek haline geldi.

Türkler ve Ortodokslar tarafından günümüze kadar bir gezinti yeri olarak kullanıldı.

İstanbul’un fethinden sonra şehirde kurulan dokuma tezgâhlarında yazma, çuha v.b. kumaşların boyama işlerinde çalışan zanaatçıların Silivrikapı çevresinde yerleşmeleri üzerine çayıra Çırpıcı adı verildi.

Çayır Rumeli seferleri için ordunun bir konak yeri olarak da kullanıldı.

Sancak vakası sırasında (1687), Mehmed IV’ü tahttan indiren zorbalar İstanbul’a geldikleri zaman, sadrazam Siyavuş Paşa otağını bu çayırda kurmuştu.

Çırpıcı çayırının Abdülhamid II ve İkinci Meşrutiyet devirlerindeki eğlence hayatı ile ilgili hatıralar Türk edebiyatına da girdi.

İstanbul’un Cumhuriyetten sonraki gelişmesi sırasında burası sanayi bölgesi içine girdi.

İkinci Dünya savaşından sonra gezinti yeri olarak önemini kaybetti.

Bir cevap yazın