Cüzzam Hastalığı,Çeşitleri,Tarihçesi

Cüzzam Hastalığı,Hansen basili Koch basiline (verem mikrobu) çok yakın özellikler taşır: bundan ötürü bu hastalıklardan her biri için bulunan yeni tedavi usulleri, çoğu zaman her ikisinde birden denenir.

Cüzamın kuluçka devri, çok yavaş olduğu için senelerce sürebilir, üç çeşit cüzam vardır.

Lepromlu cüzam lipi

sızıntılı lepromlarla kabarık lekelerin diğer mukoza bozukluklarıyla birlikte, özellikle yüzde yerleşmesi şeklindedir; yüzdeki bozuk mukozalar bulaşma aracıdır; mikroskopla bakıldığında, hasta dokular İçinde çok sayıda Hansen basili toplulukları görülür.

Tüberkülozumsu cüzam

Tüberkülozumsu cüzam’da (T tipi) şişkin lekelerle sızıntılı kabarcıklardan meydana gelir; bu kabarcıkların üzerine camla bastırıldığı zaman deri veremini andırır tanecikler göze çarpar.

Fakat mikroskopla ne burunda, ne de dokularda Hansen basili bulunmaz.

Sinir cüzamı

sinirlerin hastalanmasından ileri gelir (nevritler, polinevritler); kas atrofilerine, yaralara ve bundan önceki tiplerde olduğu gibi çoğu zaman önemsiz deri bozukluklarına yol açar.

Cüzzamın Tarihçesi

Cüzam Milâttan bin beş yüz yıl önce Mısır ve Hindistan’da vardı; eski yunanlılarla araplar da bu hastalığı biliyorlardı.

Cüzam, roma ordularıyle Avrupa’ya geçti, özellikle Haçlı seferleri sırasında korkunç şekilde yaygınlaştı.

Daha XII. yy. da, pek çok cüzamlı asilzade, özellikle Kudüs dolaylarında serbestçe ve hiç bir kısıntıya uğramadan gezip dolaşıyordu.

Hastalık yayıldıkça cüzamlılar, toplumdan uzaklaştırıldılar.

Aralarında apayrı bir toplum meydana getirdiler.

Sağlıklarıyla beraber mal ve mülklerini de kaybetmişlerdi.

Cüzamlıları toplayıp barındıran birçok kurum vardı (miskinhaneler); ama bunların amacı cüzamlıları tedavi etmekten çok belli bir yere toplamaktı.

Herkesçe hor görülen, düşmanlık duyulan cüzamlılar çıngırak çalarak varlıklarını bildirirler ve genel binalara giremezlerdi.

Paryalar gibi sadaka ile geçinirler, bazen büyücülükle suçlanarak halkın hışmına uğrarlardı.

XV.yy.ın sonlarına doğru hastalık Avrupa’da azaldığı için cüzamlılar yeniden kamu haklarına kavuştular.

Bu arada «sahte cüzamlılar» da miskinhanelerin konukluğundan yararlandılar.

Bugün başlıca cüzam bölgeleri Güney Çin, Çinhındi, Hindistan, Orta Afrika ve Güney Amerika’dır. Çeşitli Batı ve Orta Afrika ülkelerinde, Madagaskar, Yeni Kaledonya, Güyana ve Antiller’de de oldukça fazla cüzamlı bulunur.

Günümüzde cüzzam korkulacak bir hastalık olmaktan çıkmıştı.

Tanı koyulduğunda tedavisi kesin olarak yapılabilmektedir.

Birçok hastalıkta olduğu gibi erken teşhis önemlidir.

Erken teşhis yapıldığı durumlarda hiçbir kalıcı sakatlık oluşmadan tedavi mümkündür.

Bir cevap yazın