Kasr-ı Şirin Antlaşması Nedir,Önemi | Osmanlı Tarihi |

Kasr-ı Şirin Antlaşmasının Nedir,Osmanlı devleti ile İran arasında, Kasrışirin’de yapılan antlaşma (17 mayıs 1639).

Murad IV’ün Bağdat’ı zaptetmesi üzerine İran elçisi Saru Hanın osmanlı ordugâhına gelmesi ile görüşmeler başladı (14 mayıs 1639).

Osmanlı devletini, sadrazam ve serdarıekrem Kemankeş Kara Mustafa Paşa temsil ediyordu.

Antlaşma bütün vezirler, beylerbeyleri, sancak-beyleri ve ocak ağaları önünde büyük bir törenle imzalandı.

Antlaşma hükümlerine göre Bağdat eyaletinde Cesan, Bedre, Mendelicin (Mendeli), Deme, Derteng ve Sermil’e kadar uzanan topraklar, Caf aşiretine bağlı Ziyâeddin ve Harunî kolları, Zencir kalesinin batısındaki köyler, Zâllimali kalesi ile Şehrizor arasındaki topraklar Osmanlılara bırakılıyor, ayrıca Ahıska, Kars, Van ve Şehrizor ile Bağdat, Basra havzası içindeki nahiye ve köyler Osmanlılara bağlanıyor; buna karşılık Mendelicin’den Derteng’e kadar uzanan kaleler, Bire, Zerdüvi, Zencirkale’nin doğu tarafındaki kaleler ile Mihriban İranlılara bırakılıyordu.

Van dolaylarındaki Kotur, Makû ve Kars yakınındaki Magazberd kalelerinin de yıktırılması kararlaştırıldı.

Antlaşmanın metni İran elçisi Muhammed Han tarafından İstanbul’a getirildi.

Murad IV, antlaşmayı imzalayarak Receb Çavuş ile Musul’da bulunan serdarıekreme gönderdi.

O da İsfahan’a İran şahına yolladı.

Bu antlaşma ile çizilen sınır bugünkü Türk-iran sınırıdır.

Türkiye Irak’ı ve İran da Erivan’ı kaybettiği için, şimdi bu sınırın yalnız Doğu Anadolu ve İran arasındaki kısmı kaldı.

Bir cevap yazın