Marc Chagall

Marc Chagall Rus Millet meclisinde milletvekili olan Vinaver. İtalya veya Fransa’ya giderek öğrenimine devam etmesini teklif etti. Chagall Paris’i seçti (1910), orada Delaunay, La Fresnaye, Modigliani.

Canudo, Salmon, Apollİnaire ve Poemes Elastigues adlı eserini resimleyeceği şair Blaise Cendrars ile tanışarak arkadaş oldu, öncü sanat hareketlerinin etkisi altında ülkesinin hatıralarına da bağlı kaldı, çeşitli kompozisyonlarında onları canlandırdı {Ben ve Köyüm, Evlilik [1910], Yedi Parmaklı Sanatçı, Rusya’ya [1912], Haham, Şehrin Üstünde, Nişanlıma).

1914’te Berlin’de açılan ve 1908’den beri onun yaptığı tabloların büyük kısmını kapsayan bir sergi.

Alman anlatımcılığının doğuşuna büyük ölçüde yardım etti.

Savaş çıktığı zaman Chagall Rusya’daydı.

1917’de Sovyet hükümeti, onu Vitebsk’te sanat işleri komiseri yaptı, Chagall orada bir devlet akademisi kurdu. 1919’da Musevi Sanat tiyatrosunun müdürü Granovski, dekorlar ve tiyatronun fuayesi için resimler istedi. O da kendi hayatını canlandıran tablolar yaptı.

1922’de Berlin’e gitti, orada kitapçı Cassirer ilk gravürlerini yayımladı.

Sonra Paris’e yerleşti. Sanatı, o sıralarda pek dikkati çekmeyen hayalci ve halkçı özellikler gösteriyordu: çiçek resimleri, Fransa manzaraları çizdi, karısının ve kızının sayısız portrelerini yaptı.

Ambroise Vollard, ondan Gogol’un ölü Canları ve Kutsal Kitap için ofortlar, La Fontaine Masallar’ı için de yüz tane guvaş istedi, ilk defa 1911’de katıldığı Bağımsız Ressamlar sergisine resim vermeye devam etti ve,1924’te Paris’te ilk toplu sergisini açtı; ikinci sergisi iki yıl sonra New York’ta açıldı.

Kutsal Kitap’ın resimlerini hazırlamak üzere Filistin’e gitti (1931).

sonra Polonya’yı ve Avrupa’nın çeşitli ülkelerini dolaştı. Bu dönemdeki eserlerinin önemlileri Sirk (1926). Eiffel Kulesinde Evlenenler (1928), Gelinin İskemlesi (1934), Kemancı’dır (1939).

1941’de A.B.D.’ye gitti. Orada bale dekor ve kostümleri yaptı (Ateş Kuşu, 1945). 1948’de Fransa’ya döndü ve önce Orgeval’e, sonra Vence’a yerleşti.

Vallaurİs’de seramik çalışmalarına başladı.

1950’den sonraki başlıca eserleri: Assy kilisesi için yaptığı büyük seramik: Kızıl Deniz’den Geçiş, aynı yerde ilk iki vitrayı; Metz katedralinin vitrayları, Paris operasındaki Daphnis ve Chloe bale temsilinin dekorları ve kostümleri, Kudüs sinagogu için vitraylar, Dag Hammarrskjöld’ iin Hatırasına Vitray (New York), Paris operasının tavan resimleri (1964), New York Metropolitan operası için duvar resimleri.

Sanatçının devlete verdiği resimleri koymak için 1966’da Nîce’de bir pavyonun temelleri atıldı.

Eserleri Paris’te Art Moderne müzesinde, Avrupa ve Amerika’nın belli başlı müzelerinde yer almaktadır.

Bir cevap yazın